Stare książki w skórzanej oprawie - jak wybrać, ocenić i stworzyć wyjątkowy egzemplarz. Przewodnik
Od opraw z epoki po współczesne realizacje introligatorskie — jak świadomie wybierać, oceniać i tworzyć wyjątkowe książki do prywatnej biblioteki.
TL;DR
Oryginalna oprawa z epoki jest kluczowym czynnikiem wartości; nowoczesna oprawa wtórna zwykle jej nie dorównuje.
„Red rot" (czerwony proszek na grzbiecie) to sygnał do rezygnacji z zakupu lub znaczącej negocjacji ceny.
Skóry można rozpoznać „na oko": cielęca jest gładka, kozia (marokin) ma wyraźne ziarno, świńska pory po szczecinie, pergamin jest sztywny i niegarbowany.
Proweniencja (superekslibris, ekslibris, dedykacja) potrafi mnożyć wartość nawet kilkukrotnie.
Kompletność kart, tablic i map jest warunkiem podstawowym udanego zakupu.
Egzemplarz warto zweryfikować w Polonie i NUKAT oraz względem rynku aukcyjnego.
Zakup to przede wszystkim dziedzictwo kultury, a nie gwarantowany zysk.
Kupno starej książki w skórzanej oprawie to decyzja, która łączy pasję bibliofilską z konkretną wiedzą rzemieślniczą. Na rynku pojawia się coraz więcej egzemplarzy o zróżnicowanej jakości, a różnica między wartościowym starodrukiem a wadliwym zakupem bywa trudna do oceny bez przygotowania. Ten przewodnik prowadzi krok po kroku: od rozpoznania rodzaju skóry, przez ocenę stanu i czynników wartości, po weryfikację egzemplarza i rozmowę ze sprzedawcą.
Czym jest stara książka w skórzanej oprawie i dlaczego warto ją wybrać
W praktyce antykwarycznej starodrukiem określa się książkę wydaną do około 1800 roku, przy czym granica ta bywa w praktyce traktowana elastycznie. Termin obejmuje zarówno inkunabuły, jak i druki XVI–XVIII wieku, a w szerszym rozumieniu także wartościowe wydania XIX i początku XX wieku o znaczeniu kolekcjonerskim. To właśnie ta ostatnia grupa, często w oprawach skórzanych, stanowi najczęstszy przedmiot zakupów początkujących bibliofilów.
Skóra naturalna, garbowana roślinnie, od stuleci pełni funkcję ochronną i dekoracyjną. Dobrze wykonana oprawa skórzana przedłuża życie książki o dziesiątki lat, a nawet stulecia, chroniąc blok przed wilgocią, zabrudzeniem i uszkodzeniami mechanicznymi. To nie przypadek, że najcenniejsze egzemplarze w bibliotekach i kolekcjach prywatnych przetrwały właśnie w skórze, a nie w płótnie czy tekturze.
Warto rozróżnić trzy podstawowe typy opraw. Oprawa pełna pokrywa skórą całe okładki i grzbiet. Półskórek obejmuje skórą grzbiet i narożniki, pozostawiając płótno lub papier na środku okładek. Ćwierćskórek ogranicza skórę wyłącznie do grzbietu. Każdy z tych wariantów ma własną historię i wartość, a ich rozpoznanie jest pierwszym krokiem do świadomej oceny egzemplarza.
Właśnie dlatego wybór starej książki w skórzanej oprawie warto oprzeć na solidnej wiedzy. Antykwariat Sobieski, łączący sprzedaż starodruków z własną pracownią introligatorską, podchodzi do tego tematu z perspektywy zarówno kolekcjonerskiej, jak i rzemieślniczej, co pozwala oceniać oprawy z pełnym zrozumieniem ich technologii i historii.
Jak rozpoznać rodzaj skóry „na oko" — klucz rozpoznawczy dla kupującego
Identyfikacja rodzaju skóry nie wymaga laboratorium. Wystarczy uważna obserwacja ziarna, faktury, koloru i charakterystycznych śladów, by z dużą pewnością odróżnić podstawowe typy skór stosowanych w introligatorstwie.
Skóra cielęca to najpowszechniejszy materiał opraw od XV wieku. Charakteryzuje się gładkim, drobnoziarnistym licem i naturalnym brązowym odcieniem. Z czasem pojawiają się na niej przetarcia, ale nie pęknięcia. Jest miękka i łatwa do barwienia, co czyniło ją ulubionym wyborem introligatorów.
Skóra kozia, zwana marokinem, ma wyraźne, naturalne ziarno i zmarszczki. Bywa barwiona na jaskrawe kolory: czerwień, błękit, zieleń. Warto rozróżnić safian, czyli drobnoziarnistą odmianę marokinu, od właściwego marokinu o grubym, wypukłym ziarnie. Popularność marokinu wzrosła w XVIII i XIX wieku, gdy modne stały się oprawy o efektownym, falującym licu.
Skóra świńska jest łatwa do rozpoznania dzięki charakterystycznym porom po szczecinie. Zwykle ałunowana, ma biały odcień i była typowa dla opraw niemieckich XV wieku. Jest wyjątkowo trwała, choć trudna do zdobienia.
Skóra owcza bywa mylona z cielęcą, ale ma porowatą, miękką strukturę i charakterystyczne rozdarcia, które powstają przy naprężeniu. Stosowano ją głównie do tańszych opraw.
Pergamin i welin to skóry niegarbowane, rozciągane i suszone. Są sztywne, trwałe i zwykle pozbawione zdobień. Welin, wykonywany ze skóry cielęcej, uchodzi za odmianę najwyższej jakości.
Rodzaj skóry | Cechy wizualne | Faktura | Trwałość | Okres stosowania |
|---|---|---|---|---|
Cielęca | Gładkie, drobne ziarno, naturalny brąz | Miękka, przetarcia zamiast pęknięć | Wysoka | Od XV w. |
Kozia (marokin) | Wyraźne ziarno, zmarszczki, jaskrawe kolory | Wypukłe, wyraźne ziarno | Wysoka | XVIII–XIX w. |
Świńska | Pory po szczecinie, biały odcień | Sztywna, trudna do zdobienia | Bardzo wysoka | XV w. (Niemcy) |
Owcza | Porowata, miękka | Rozdarcia przy naprężeniu | Niska | Oprawy tanie |
Pergamin/welin | Sztywna, niegarbowana, jasna | Twarda, gładka | Bardzo wysoka | Od średniowiecza |
Na co uważać: owcza skóra bywa mylona z cielęcą, ale jej charakterystyczne rozdarcia i porowatość zdradzają materiał niższej jakości. Z kolei współczesne oprawy wtórne często imitują stare skóry, dlatego warto zwracać uwagę na ślady użytkowania i naturalne patynę, których nie da się w pełni podrobić.
Ocena stanu zachowania — na co zwrócić uwagę przed zakupem
Stan zachowania to drugi, obok rodzaju skóry, filar oceny egzemplarza. Najważniejszym sygnałem ostrzegawczym jest red rot, czyli czerwono-brązowy proszek pojawiający się na grzbiecie i okładkach. To nieodwracalny rozkład skór garbowanych roślinnie, typowy dla opraw z XIX i początku XX wieku, wywołany działaniem kwasów. Red rot nie da się naprawić, a jedynie spowolnić, dlatego jego obecność powinna skłonić do rezygnacji z zakupu lub znaczącej negocjacji ceny.
Kolejnym częstym problemem jest foxing, czyli rdzawe plamki na papierze, powstające na skutek działania grzybów lub zanieczyszczeń metalicznych w połączeniu z wilgocią. Foxing obniża wartość, choć zwykle nie dyskwalifikuje egzemplarza.
Do typowych uszkodzeń mechanicznych należą pęknięcia grzbietu, odspojenie okładzin od bloku, przetarcia narożników, ślady owadów oraz pleśń, która rozwija się przy wilgotności względnej powyżej 68 procent. Każde z tych uszkodzeń wymaga osobnej oceny wpływu na wartość.
W praktyce antykwarycznej stosuje się skalę stanu od 1 do 6, gdzie 6 oznacza egzemplarz idealny. Różnica w wycenie jest znacząca: egzemplarz w stanie 4/6 bywa wyceniany trzykrotnie, a nawet czterokrotnie wyżej niż ten sam druk w stanie 2/6. Dlatego precyzyjna ocena stanu ma bezpośrednie przełożenie na cenę.
Czerwone flagi — sygnały do rezygnacji z zakupu:
Red rot (czerwony proszek na skórze)
Aktywna pleśń lub jej wyraźne ślady
Ślady aktywności owadów (frass, otwory)
Brakujące karty, tablice lub mapy
Poważne uszkodzenia bloku (rozerwane karty, zalanie)
Co decyduje o wartości — oprawa oryginalna, proweniencja i kompletność
Trzy czynniki w największym stopniu kształtują wartość starej książki w skórzanej oprawie: charakter oprawy, proweniencja i kompletność.
Oprawa oryginalna (współczesna epoce wydania) jest kluczowym czynnikiem wartości. Nawet prosta, ale oryginalna oprawa cielęca z epoki jest warta więcej niż nowoczesna, czysta oprawa wtórna. Należy jednak zachować niuans: profesjonalna współczesna oprawa może ustabilizować i uatrakcyjnić wartość egzemplarza, a oprawa wtórna nie zawsze obniża cenę. Decydujące znaczenie ma jakość wykonania i zgodność z charakterem książki.
Proweniencja, czyli historia właścicielska, potrafi mnożyć wartość nawet kilkukrotnie. Znaki proweniencyjne to superekslibris (herb lub monogram właściciela tłoczony na okładce), ekslibris (znak własnościowy wklejony na wyklejce), dedykacje, pieczęcie i noty własnościowe. Szukaj ich na wyklejkach, kartach tytułowych i okładkach. Egzemplarz z udokumentowaną proweniencją królewską lub arystokratyczną osiąga ceny wielokrotnie wyższe niż egzemplarz anonimowy.
Kompletność to warunek podstawowy. Brak choćby jednej karty, tablicy lub mapy drastycznie obniża wartość, a w przypadku egzemplarzy kolekcjonerskich bywa powodem rezygnacji z zakupu. Przed decyzją warto porównać egzemplarz z opisem bibliograficznym w katalogu.
Czynnik wartości | Orientacyjny wpływ na cenę |
|---|---|
Obwoluta (oryginalna, zachowana) | +50–200% |
Proweniencja (ekslibris, dedykacja, superekslibris) | +300–500% |
Oprawa introligatorska z epoki | +20–50% |
Wśród technik zdobienia podnoszących wartość wymienić należy ślepe tłoczenie (wycisk bez złota, stosowane od XII wieku), złocenie (złoto płatkowe nakładane na gorąco, od połowy XV wieku) oraz oprawy „à la fanfare" o gęstym, symetrycznym złoceniu całej powierzchni, typowe dla francuskiego stylu XVI–XVII wieku.
|
Ile kosztuje stara książka w skórzanej oprawie — orientacyjne widełki cenowe
Ceny starodruków w skórzanych oprawach na rynku polskim są zróżnicowane i zależą od wszystkich omówionych czynników. Jako punkt odniesienia warto przytoczyć dane z rynku aukcyjnego: druki w pięknych oprawach osiągały ceny w przedziale 1,5–60 tysięcy złotych. Dla przykładu, Encyklopedia Orgelbranda w złoconych oprawach była wyceniana na około 14 tysięcy złotych, oprawa Padeloupa z biblioteki Marii Leszczyńskiej na 60 tysięcy złotych, a teka z superekslibrisem Stanisława Augusta na 6 tysięcy złotych.
Należy wyraźnie zaznaczyć, że część tych danych pochodzi z 2010 roku i stanowi historyczny punkt odniesienia, a nie aktualny cennik. Współczesny rynek bibliofilski w Polsce przeżywa renesans, a ceny poszczególnych egzemplarzy ustalane są indywidualnie na podstawie rzadkości, stanu, kompletności i proweniencji.
Osobno kształtują się koszty nowych opraw introligatorskich. Prosta oprawa skórzana zaczyna się od kilkuset złotych, natomiast oprawa artystyczna lub prezentowa to wydatek rzędu kilku tysięcy złotych i więcej. Każda wycena jest indywidualna i zależy od rodzaju skóry, techniki zdobienia i nakładu pracy.
Inwestycja czy pasja: starodruki bywają traktowane jako długoterminowe lokowanie kapitału, a historyczne analizy wskazują na ich stabilny wzrost wartości. Należy jednak pamiętać, że zakup starej książki to przede wszystkim dziedzictwo kultury i osobista satysfakcja, a nie gwarantowany zysk. Rynek bibliofilski wymaga wiedzy, cierpliwości i świadomego wyboru egzemplarzy o realnej wartości historycznej i edytorskiej.
Współczesna oprawa książki w skórę - kiedy warto zlecić ją introligatorowi
Nie każda stara książka zachowała oryginalną oprawę. Czasami egzemplarz ma zniszczony grzbiet, przetarte okładki, luźny blok lub wręcz pozbawiony jest dawnej oprawy. W takiej sytuacji współczesna oprawa skórzana może być nie tylko sposobem na poprawę wyglądu książki, ale przede wszystkim formą jej zabezpieczenia i przedłużenia życia.
Trzeba jednak wyraźnie rozróżnić dwie sytuacje. W przypadku cennego starodruku oprawa historyczna jest częścią zabytku i jej usunięcie lub zastąpienie nową może pozbawić egzemplarz istotnego waloru historycznego. Jeżeli oryginalna oprawa zachowała się w dobrym stanie, zazwyczaj warto ją konserwować, a nie zastępować współczesną. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku książki, która utraciła dawną oprawę albo posiada późniejszą, przypadkową i mocno zniszczoną oprawę.
Nowa oprawa nie powinna udawać starej. Jeżeli współczesny introligator wykonuje oprawę dla zabytkowego lub kolekcjonerskiego egzemplarza, warto zachować wyraźną informację, że jest to oprawa współczesna. Pozwala to uniknąć pomylenia rekonstrukcji z autentycznym elementem historycznym i zachowuje uczciwość wobec przyszłego właściciela.
Oprawa skórzana jako sposób na stworzenie wyjątkowego egzemplarza
Współczesne introligatorstwo daje możliwości, których nie zawsze można było wykorzystać przy dawnych oprawach. Książkę można wyposażyć w naturalną skórę garbowaną roślinnie, ręcznie barwione wyklejki, tłoczenia, złocenia, kapitałki, ozdobne obcięcia bloku czy indywidualnie zaprojektowane motywy.
Dzięki temu zwykłe wydanie może zostać przekształcone w indywidualny egzemplarz kolekcjonerski. Szczególnie interesujące są książki ważne dla kultury i literatury, których pierwsze wydania lub poszukiwane edycje zachowały się w dobrym stanie, ale posiadają prostą oprawę wydawniczą.
Możliwe jest również wykonanie oprawy całkowicie według indywidualnego projektu. Kolekcjoner może zdecydować o kolorze skóry, rodzaju zdobień, charakterze wyklejek czy sposobie wykończenia grzbietu. Oprawa może nawiązywać do epoki książki, ale może również być całkowicie współczesnym dziełem introligatorskim.
To szczególnie interesująca możliwość w przypadku budowania biblioteki tematycznej. Cała seria książek może otrzymać spójny charakter, mimo że poszczególne tomy pierwotnie ukazały się w różnych wydaniach i oprawach.
Jakie elementy można zaprojektować we współczesnej oprawie?
Zakres możliwości jest bardzo szeroki. W przypadku oprawy wykonywanej na zamówienie można zdecydować między innymi o:
rodzaju skóry — cielęcej, koziej lub innych materiałach odpowiednich do danego projektu,
kolorze i sposobie barwienia skóry,
rodzaju tłoczeń — ślepych, złoconych lub kolorowych,
ornamentyce okładki i grzbietu,
napisie na grzbiecie,
wyklejkach papierowych lub marmurkowych,
kolorze i rodzaju kapitałek,
wykończeniu obcięcia bloku, w tym jego barwieniu lub marmoryzacji,
personalizacji, na przykład inicjałach właściciela,
indywidualnym motywie graficznym związanym z treścią książki.
W przypadku wyjątkowych realizacji można stworzyć oprawę, która sama w sobie staje się elementem artystycznym. Książka przestaje być wówczas jedynie nośnikiem tekstu i staje się przedmiotem użytkowym, kolekcjonerskim i artystycznym jednocześnie.
Szczegóły dotyczące opraw, renowacji i realizacji indywidualnych można znaleźć w ofercie usług introligatorskich Antykwariatu Sobieski.
Czy warto oprawiać starą książkę w nową skórę?
Nie ma jednej odpowiedzi. Wszystko zależy od wartości historycznej książki, stanu jej zachowania i tego, czy posiada oryginalną oprawę.
Warto rozważyć współczesną oprawę, gdy:
książka nie posiada oryginalnej oprawy,
istniejąca oprawa jest wtórna i bardzo zniszczona,
blok książki wymaga zabezpieczenia,
książka ma wysoką wartość literacką lub kolekcjonerską, ale jej oprawa jest bardzo skromna,
właściciel chce stworzyć indywidualny egzemplarz do prywatnej biblioteki,
kolekcjoner chce ujednolicić wygląd całej serii.
Należy zachować szczególną ostrożność, gdy:
książka posiada oryginalną oprawę z epoki,
oprawa ma charakterystyczne zdobienia lub proweniencję,
na okładkach znajduje się superekslibris,
zachowały się historyczne elementy konstrukcyjne,
egzemplarz ma szczególne znaczenie zabytkowe.
W takich przypadkach zamiast wymiany oprawy często właściwszym rozwiązaniem będzie konserwacja istniejącej oprawy. Jeżeli natomiast oryginalna oprawa jest już utracona, nowa oprawa może być bardzo dobrym sposobem na zabezpieczenie książki i nadanie jej indywidualnego charakteru.
Oprawa współczesna a wartość kolekcjonerska książki
Warto pamiętać, że droga współczesna oprawa nie zawsze automatycznie zwiększa wartość książki na rynku antykwarycznym. Dla kolekcjonera pierwszego wydania ważniejsza może być autentyczna oprawa z epoki niż kosztowna oprawa wykonana współcześnie.
Inaczej wygląda sytuacja w przypadku książek przeznaczonych do prywatnych bibliotek, kolekcji tematycznych lub jako wyjątkowy prezent. Tutaj liczy się nie tylko wartość rynkowa, ale również estetyka, trwałość i indywidualny charakter egzemplarza.
Dlatego przed zleceniem oprawy warto określić jej cel. Jeżeli najważniejsza jest wartość zabytkowa - priorytetem powinna być konserwacja. Jeżeli najważniejsza jest trwałość i stworzenie wyjątkowego egzemplarza - współczesna oprawa może być najlepszym rozwiązaniem.
Oprawa książki na zamówienie - od pomysłu do gotowego egzemplarza
Profesjonalna oprawa skórzana zaczyna się nie od wyboru koloru skóry, ale od oceny samej książki. Introligator powinien sprawdzić stan bloku, sposób zszycia, konstrukcję składek, stan kart, wyklejek oraz ewentualne wcześniejsze naprawy.
Dopiero na tej podstawie można zdecydować, czy książkę należy najpierw poddać konserwacji lub naprawie, a następnie oprawić.
Dobra oprawa powinna być podporządkowana książce, a nie odwrotnie. Innego rozwiązania wymaga XVII-wieczny starodruk, innego pierwsze wydanie powieści z okresu międzywojennego, a jeszcze innego współczesna edycja przeznaczona do biblioteki kolekcjonera.
W przypadku bardziej rozbudowanych realizacji projekt może obejmować przygotowanie wzoru tłoczeń, dobór skóry i papierów, wykonanie próbnego projektu oraz uzgodnienie wszystkich elementów przed rozpoczęciem prac.
Tak wykonana książka może stać się unikatowym egzemplarzem, którego nie da się znaleźć w standardowej sprzedaży antykwarycznej. Jest to szczególnie interesująca droga dla kolekcjonerów, którzy chcą nie tylko kupować gotowe obiekty, ale również świadomie tworzyć własną bibliotekę i nadawać jej indywidualny charakter.
Jak zweryfikować egzemplarz i sprzedawcę — Polona, NUKAT i rynek aukcyjny
Weryfikacja bibliograficzna to darmowe i dostępne narzędzie, które powinno poprzedzić każdy poważny zakup. Polona, cyfrowa biblioteka Biblioteki Narodowej, udostępnia około 30 tysięcy starodruków, w tym 20 tysięcy ze zbiorów Biblioteki Narodowej i 10 tysięcy z Biblioteki Jagiellońskiej. Porównanie egzemplarza z cyfrowym skanem pozwala potwierdzić kompletność kart, tablic i map oraz zweryfikować opis bibliograficzny.
NUKAT, centralny katalog polskich bibliotek naukowych, umożliwia sprawdzenie pełnego opisu bibliograficznego wydania, co jest szczególnie przydatne przy identyfikacji konkretnej edycji i jej cech charakterystycznych. W połączeniu z Poloną daje solidną podstawę do oceny, czy oferowany egzemplarz jest kompletny i zgodny z opisem.
Warto również porównać cenę z rynkiem aukcyjnym, na przykład z wynikami licytacji na OneBid czy w domach aukcyjnych takich jak DESA Unicum. To pozwala ocenić, czy oferowana cena mieści się w rynkowych widełkach dla danego wydania i stanu zachowania.
Wiarygodny sprzedawca powinien spełniać kilka kryteriów: jasno opisywać stan zachowania, w tym wszelkie braki, potwierdzać autentyczność dokumentem, mieć udokumentowaną praktykę rynkową i przynależność do organizacji branżowych. Członkostwo w Stowarzyszeniu Antykwariuszy i Marszandów Polskich (SAMiP) oraz Międzynarodowej Unii Antykwarycznej (CINOA) stanowi istotny sygnał profesjonalizmu.
Antykwariat Sobieski, działający od ponad 20 lat i prowadzący 48 edycji aukcji bibliofilskich na OneBid, weryfikuje swoje obiekty względem Polony, NUKAT oraz rynku aukcyjnego. Do egzemplarzy o wartości powyżej 5 000 złotych dołączany jest bezpłatny certyfikat autentyczności, a każdy obiekt opatrzony jest rzetelnym opisem stanu. To dokument potwierdzający pochodzenie i autentyczność, nie zaś bezwarunkowa gwarancja, dlatego zawsze warto zapoznać się z pełnym opisem egzemplarza.
|
Checklista pytań do sprzedawcy przed zakupem
Przed podjęciem decyzji warto zadać sprzedawcy konkretne pytania. Dobry antykwariat doceni dociekliwość, a odpowiedzi pozwolą uniknąć kosztownych pomyłek.
Czy egzemplarz jest kompletny, w tym wszystkie karty, tablice i mapy?
Czy oprawa jest oryginalna (z epoki) czy wtórna?
Jaki rodzaj skóry został użyty w oprawie?
Czy występują ślady red rot, pleśni lub aktywności owadów?
Jaka jest historia proweniencyjna egzemplarza (ekslibrisy, dedykacje, superekslibrisy)?
Czy przeprowadzono jakiekolwiek prace konserwatorskie lub renowacyjne?
Jaka jest ocena stanu w skali 1–6 i co dokładnie obniża tę ocenę?
Czy sprzedawca wystawia certyfikat autentyczności?
Czy istnieje możliwość zwrotu lub reklamacji?
Czy cena jest negocjowalna w przypadku stwierdzonych wad?
Przy stwierdzonych wadach, takich jak red rot czy brakujące karty, warto negocjować cenę. Uczciwy sprzedawca powinien uwzględnić w wycenie realny wpływ uszkodzeń na wartość egzemplarza.
Jak dbać o skórzaną oprawę po zakupie
Prawidłowe przechowywanie decyduje o tym, czy skórzana oprawa przetrwa kolejne dziesięciolecia. Zalecane parametry to temperatura 18–22 stopni Celsjusza, wilgotność względna 45–55 procent oraz światło o natężeniu maksymalnie 150 luksów, z ograniczeniem promieniowania UV poniżej 75 mikrowatów na lumen. Książki należy przechowywać pionowo, nigdy nie wyciągając ich za główkę grzbietu, oraz chronić przed bezpośrednim nasłonecznieniem.
Powszechnym mitem jest „smarowanie" skórzanych opraw olejami lub woskami. Współczesna konserwacja wyraźnie odradza stosowanie dressingów, ponieważ przyspieszają one degradację skóry, zamiast ją chronić. Zamiast tego należy zapewnić stabilne warunki środowiskowe i ostrożne obchodzenie się z woluminem.
Jeśli oprawa wymaga interwencji, warto powierzyć ją profesjonalnej pracowni introligatorskiej. Antykwariat Sobieski oferuje kompleksowe usługi introligatorskie, w tym renowację i konserwację opraw, wykonywane z wykorzystaniem tradycyjnych technik rzemieślniczych i skór naturalnych garbowanych roślinnie. Dzięki temu egzemplarz może zostać przygotowany do dalszego obrotu kolekcjonerskiego lub bezpiecznego przechowywania archiwalnego.
|
FAQ
Co to jest red rot? Red rot to czerwono-brązowy proszek pojawiający się na skórzanych oprawach, oznaczający nieodwracalny rozkład skór garbowanych roślinnie. Jest typowy dla opraw z XIX i początku XX wieku i nie daje się naprawić, a jedynie spowolnić.
Czym różni się marokin od safianu? Safian to drobnoziarnista odmiana skóry koziej, natomiast marokin ma grubsze, wypukłe ziarno. Oba materiały pochodzą ze skóry koziej, ale różnią się fakturą i sposobem wykończenia.
Ile kosztuje starodruk w skórzanej oprawie? Ceny są zróżnicowane i zależą od rzadkości, stanu, kompletności i proweniencji. Historyczne dane z rynku polskiego wskazują na przedział 1,5–60 tysięcy złotych dla druków w pięknych oprawach, ale każdy egzemplarz wyceniany jest indywidualnie.
Jak rozpoznać skórę cielęcą od koziej? Skóra cielęca ma gładkie, drobnoziarniste lico i naturalny brązowy odcień, natomiast kozia (marokin) charakteryzuje się wyraźnym, wypukłym ziarnem i często jaskrawymi kolorami. Cielęca z czasem wykazuje przetarcia, a kozia zmarszczki.
Redakcja: Paweł Kołata, właściciel Antykwariatu Sobieski